Meer fossielen uit Oost Afrika Na dit gouden decennium van ontdekking na ontdekking, werd het relatief rustig in Afrika. In 1984 was Afrika echter weer helemaal terug in het nieuws. In Turkana was Richard Leakey en zijn team, waaronder ook zijn vrouw Meave en zijn goede vriend en collega Alan Walker, naar de westelijke oevers van het Turkana meer getrokken. Op de locatie Nariokotome ging hij aan de slag. Zijn Hominid Gang (Hominide Bende, een groep zeer ervaren fossielenjagers, die Richard rekruteerde onder de lokale bevolking) speurden de dorre vlakten af, op zoek naar de piepkleine stukjes bot toen de leider van de bende, Kamoya Kimue, een stukje van een menselijke schedel vond. Wat Kamoya vond was het meest complete skelet van een Homo erectus ooit gevonden. Zij noemde het skelet Turkana Boy (Turkana jongen, hij was slechts 11 of 12 jaar toen hij overleed). De Turkana jongen was vrij lang, als hij volwassen was geworden zou hij ongeveer 1,83 m. lang geworden zijn. Het fossiele skelet werd gedateerd op ongeveer 1,6 miljoen jaar, en dat is erg oud voor een erectus.

Klik hier om kennis te maken met de Turkana jongen.

De Turkana jongen zou echter niet lang een erectus blijven. Zoals eerder gezegd, was de soort Homo habilis een soort vergaarbak aan het worden voor moeilijk classificeerbare fossielen. Elk fossiel van grofweg 2 miljoen jaar oud dat duidelijk geen Australopithecus was werd op de "habilis-berg" geschoven. Dat ging veranderen... Donald Johanson was met zijn team naar de Olduvai Gorge getrokken (Louis Leakey was al overleden en Mary was daar inmiddels al gestopt). Hij vond daar een 1,85 miljoen jaar oude hominide en aangezien het duidelijk geen Australopithecus was, werd het een habilis. Het wezentje, dat het catalogusnummer OH 62 meekreeg, was echter zeer primitief en klein. Als er rond 2 miljoen jaar geleden inderdaad maar een Homo soort was, dan betekende dit dat onze soort in slechts 200.000 jaar van een primitieve, 1 meter lange habilis was geëvolueerd naar een ontwikkelde Homo erectus van 1,80 m. Er werd besloten Homo habilis op te splitsen. De habilis fossielen uit Olduvai bleven habilis heten, onder deze fossielen bevond zich het allereerste habilis fossiel ooit gevonden, evenals OH 62. KNM-ER 1470, het vroegere type exemplaar van de soort werd samen met andere fossielen van Turkana en een schedel, Stw 53 uit Sterkfontein, Zuid-Afrika, Homo rudolfensis genoemd. De rest van de "habilis" fossielen samen met een aantal vroege erectus fossielen, waaronder ook de Turkana jongen, KNM-WT 15000, werden nu Homo ergaster genoemd. Het is nog steeds niet bekend hoe deze soorten aan elkaar verwant zijn.

Weten waar KNM of Stw voor staat? Klik dan hier.

Het begon er op te lijken dat het erg druk was in Afrika, zo rond 2 miljoen jaar geleden. Het zou echter nog drukker worden. Alan Walker, al jaren werkzaam in Richard Leakey's team, vond in 1985 een zeer robuuste schedel. De 2,5 miljoen jaar oude schedel had alle trekken van een Australopithecus. Men besloot in eerste instantie het fossiel in de soort boisei te plaatsten, echter de nieuwe schedel vertoonde toch wat afwijkende trekken en was bovendien een half miljoen jaar ouder dan de oudste boisei ooit gevonden. Na 2 jaar wikken en wegen werd dan toch besloten een nieuwe soort te creëren. Jaren eerder had het team in Omo een zeer beschadigde en ingedeukte robuuste schedel gevonden die zij Paraustralopithecus aethiopicus noemden. Gezien de slechte staat waar het fossiel in verkeerde had niemand er erg veel aandacht aan geschonken. Aangezien deze mysterieuze schedel wel wat weg had van Alan Walkers schedel, en hij ongeveer even oud was, besloot het team de schedel, KNM-WT 17000, in deze soort te plaatsen. De soort werd later omgedoopt tot Australopithecus aethiopicus.

Recente Ontwikkelingen Aan het begin van de jaren negentig de Afrikaanse fossielencollectie bestond uit de volgende soorten: Australopithecus afarensis, Australopithecus africanus, Australopithecus aethiopicus, Australopithecus boisei, Australopithecus robustus, Homo rudolfensis, Homo habilis en Homo ergaster. De robuuste soorten: robustus, boisei en aethiopicus, noemt men tegenwoordig Paranthropus.

Het jaar 1995 werd een druk jaar voor de paleoantropologen, er werden dat jaar twee nieuwe soorten ontdekt. In Ethiopi vond Tim White, al jarenlang werkzaam in Johansons team, dat jaar de overblijfselen van een 4,3 miljoen jaar oude hominide. Tim creëerde een nieuwe soort, ramidus, in het geslacht Australopithecus, maar zag later genoeg verschil met de andere Australopitheken om ze in een nieuw geslacht te plaatsen: Ardipithecus oftewel grond (mens)aap. Er is nog steeds weinig bekend van Ardipithecus, sommige experts vragen zich zelfs af of het wel een hominide is.

In hetzelfde jaar vond het Leakey team, onder leiding van Richards vrouw Meave een 4 miljoen jaar oude hominide die zij Australopithecus anamensis doopten. De anamensis fossielen waren primitiever dan de afarensis fossielen, maar waren dan ook een half miljoen jaar ouder. Het aantal gevonden fossielen is nog steeds klein, waardoor het moeilijk is te beoordelen hoe deze soort in onze stamboom past.

Nu steeds meer van onze voorouders in Oost Afrika gevonden worden, is het aanlokkelijk te denken, dat daar wellicht onze wieg stond, waarna onze voorouders zich verspreidden over de rest van de wereld. In 1996 vond een Amerikaans-Frans team de 3,5 miljoen jaar oude overblijfselen van een Australopithecus, bijna 2500 kilometer ten westen van ons beoogde Eden in Koro Toro, Tsjaad. Zijn leeftijd maakt hem een tijdgenoot van afarensis, de fossielen lijken ook wel enigszins op afarensis. Toch heeft de vinder, Michel Brunet, ze in een nieuwe soort geplaatst: Australopithecus bahrelghazali.

Waar ligt Tsjaad? Bezoek Eden's kaartencentrum.

Zoals eerder gezegd, het was druk in Afrika zo'n twee miljoen jaar geleden. Die stelling wordt nog eens bevestigd door een recente vondst uit Ethiopi. Daar vond een internationaal team van fossielenjagers de overblijfselen van, wat zij een Australopithecus garhi noemen. Garhi betekent verassing in de lokale taal, en zeker niemand had verwacht dat er nog een hominide soort uit deze tijdsperiode gevonden zou worden. Het team vond ook enkele stenen werktuigen in de omgeving, en hoewel het gebruik van werktuigen al eerder aan Paranthropus werd toegeschreven zou dit de eerste werktuigmakende Australopithecus worden.

Wordt Vervolgt.................