Schillaci, een assistent-professor aan de afdeling sociale wetenschappen van de universiteit van Toronto wist eerder het bewijs te vinden dat vroege groepen migranten genetische verwantschappen vertonen met de Neanderthalers. “Dit zou een bijproduct kunnen zijn van beperkte [kruisingen] met Neanderthalers, of een gedeeld recentere gemeenschappelijke afstamming met de Neanderthalers”, aldus Shillaci. “ Mensen en Neanderthalers delen een gemeenschappelijke voorouder in Afrika, zo’n 500.000 jaar geleden. De Neanderthalers evolueerden echter in Europa, de mens in Afrika”.
Voor het onderzoek calculeerde hij de genetische overeenkomst door delen van de schedel op te meten en te vergelijken. Naast regulier DNA onderzoek gebruiken wetenschappers vaak schedelmetingen om de relatie tussen oude menselijke groepen te bepalen. Schillaci onderzocht fossielen van tenminste 28 verschillende moderne en prehistorische populaties.
De oudst bekende individuen uit het midden oosten vertoonden genetische overeenkomsten met de eerste bewoners van Australië, Nieuw Zeeland en Indonesië. Alle hedendaagse mensen zijn verwant aan Europeanen die tussen 40.000 en 10.000 jaar geleden leefden – na de tweede migratiegolf uit Afrika. “De meest waarschijnlijke verklaring is … dat de verspreiding vanuit Afrika die voorouderlijk was aan de Australaziaten veel eerder plaatsvond dan de algemeen aanvaarde golf van 50.000 jaar geleden die Europa bevolkte”, denkt Schillaci. Volgens hem werden die eerste populaties later “genetisch gezien overspoeld door de daaropvolgende grotere expansie”.
Op basis van zijn vondsten, die zijn geaccepteerd voor publicatie in het Journal of Human Evolution, concludeert hij dat de eerste groep mensen die Afrika verlieten “zeer goed een aparte [menselijke] subsoort kunnen zijn geweest”. Eerder onderzoek zou die stelling kunnen ondersteunen. Nabij het Ethiopische plaatsje Herto werden een aantal jaar geleden fossielen gevonden die robuuster waren dan de moderne mens. Deze fossielen zijn gedateerd tussen 160.000 en 154.000 jaar oud.
Erik Trinkaus, professor fysieke antropologie aan de Washington universiteit in St. Louis, denkt dat het nieuwe onderzoek een “interessante analyse vormt”, maar hij liet weten dat hij hoopt dat het onderzoek nog eens over gedaan zal worden met meer fossielen. “een betere set metingen en met het voorbehoud dat er een enorm tijdsgat zit tussen zijn relevante monsters”. Verder liet Schillaci het na om een van de eerste Zuid Aziatische mensen in zijn onderzoek op te nemen, zei Trinkaus. Dit individu “is ouder dan de Australische fossielen en is het enige relevante fossiel dat we hebben tussen Israël en Indonesië uit de betreffende tijdsperiode”, legde Trinkaus uit. “We hebben geen relevante fossielen uit de periode van 100.000 tot 30.000 jaar geleden uit de Levant (Midden Oosten) en Australië om uit te zoeken wat daar zich kan hebben afgespeeld”.
Chris Stringer, een paleoantropoloog van het natuurhistorisch
museum in Londen, heeft minder reserveringen. “Dit is een heel
interessant en belangrijk onderzoek dat stof tot nadenken
geeft”, aldus Stringer. “Het gaat terug, in meer detail en met
nieuwe methoden, op iets waar eerder al door verschillende
wetenschappers op werd gewezen – bepaalde vroege menselijke
exemplaren … lijken nauwer verwant aan de heel vroege Homo
sapiens in Israël en Afrika dan aan andere vroege menselijke
exemplaren van elders uit de wereld”.
Stringer is echter nog niet overtuigd van het feit dat de
Ethiopische fossielen en de vroege Australische en Indonesische
fossielen aanwijzingen vertonen voor een nieuwe menselijke
subsoort. Het zware prehistorische leven heeft volgens hem
gewoon geleid tot stevigere lichamen.
Dit artikel is gebaseerd op een artikel van:
